Surapop

10 กุมภาฯเพลาดีมาเขียนบล็อก

อยากจะบอกว่ามันเป็นวันเกิดฉัน

ไม่ได้เขียนมาเป็นปีรู้สึกคัน

อยากเขียนมันฉลองเบิร์ธเดย์ให้เฮฮา

มีหลายเรื่องมากมายไม่ได้เล่า

ทั้งเรื่องเศร้าเรื่องดีสุดหรรษา

พร้อมรึยังคุณผู้อ่านมาเถิดมา

เสียเวลาแค่นิดหน่อยอย่าว่ากัน

เรื่องเขียนบล็อกอยากจะบอกว่าอยากเขียน

อยากพากเพียรเขียนบ่อยบ่อยได้แต่ฝัน

เพราะความจริงฉันขี้เกียจทุกสิ่งอัน

เล่นเฟซบุ๊คมันทั้งวันมันจริงเอย

ลงท้ายเอยอ๊ะยังนะยังไม่จบ

ยังไม่ครบตามต้องการที่อยากเผย

ทวิตเตอร์ก็ใช่ย่อยนะเพื่อนเอย

ลงด้วยเอยอีกแล้ววัยรุ่นเซ็ง

ทวิตเตอร์นั้นเสมือนยาเสพติด

ทุกทวีตทำสายตาจ้องเขม็ง

เรื่องชาวบ้านชอบนักแลแฉกันเอง

สุดครื้นเครงกับคำคมน่าชมดู

ยิ่งอุนนุนของนิ้วกลมนั้นแสนฮิต

รีทวีตกันมากมายต้องร้องหูววว!!

ใส่เครื่องหมาย(,)ซักสองอันมันแสนคูล

อยากลองดูแต่โคตรทู่ไม่คมเลย 

ส่วนฉันนั้นทวีตบ้าบอตามประสา

หากจะหาสาระแนะนำให้นั่งเฉยเฉย

ยังจะได้สาระกว่าทวีตฉันเลย

จึงลงเอย...คำว่าเอยอีกแล้วเรา 

ณ ตอนนี้ฉันนั่งพิมพ์ตอนตีสอง

โฟมไร้ฟองใช้สมูธอีดีนะเอ้า

เริ่มเลอะเทอะออกทะเลอีกแล้วเรา

พรุ่งนี้เช้าจะพิมพ์ใหม่ไปนอนก่อนนะเธอ

...z Z Z Z...

ตื่นแต่เช้าเราตักบาตรพลาดไม่ได้

ทำจิตใจให้ผ่องใส่อยู่เสมอ

ปีละครั้งก็ยังดีนะเพื่อนเกลอ

ขอให้เจอเรื่องดีๆกันทุกคน 

ตั้งใจไว่้จะขอทำสิ่งที่ชอบ

สุรป๊อปดอทเอ็กซทีนจะหมั่นอัพหลายๆหน (ตั้ง 12 พยางค์แน่ะ)

เพื่อตัวเองเพื่อประเทศเพื่อทุกคน

ยอมลำบากยอมลำบนทนเพื่อเธอ 

นั่งพิมพ์มาก็ปาไป 10 บทแล้ว

ยังไม่แนวไม่สะใจเลยเหอเหอ

24 บทเท่าอายุดีไหมเออ

เดี๋ยวได้เจอแน่แน่นะแม่คุณ 

บท12เห็นทีต้องเข้าเรื่อง 

หากชำเลืองดูชื่อเรื่องชวนให้ฉุน

มีแต่เรื่องทวิตเตอร์เรื่องทำบุญ

เรื่องอุนนุนเกี่ยวอะไรกับชื่อตอน

คนเรานั้นที่ต้องการคือพื้นที่

ความปวดร้าวที่เคยมีมันหลอกหลอน

ทั้งความฝันหรือความคิดมีหลายตอน

ทุกสุขเศร้าล้วนต้องการที่ระบาย

หลายหลายอย่างที่ติดอยู่ในความคิด

ไม่อยากปิดไม่อยากเก็บกลัวเลือนหาย

เพราะความจำของคนเราสั้นจะตาย

อยากกระจายความในใจให้ได้ฟัง 

เป็นที่มาของการเขียนได้เขียนบล็อก

ไม่แคร์หรอกเรื่องสาระไว้ทีหลัง

แค่อยากเล่าอยากแชร์โลกให้ดังดัง

อยากรู้จังว่าเธอนั้นคิดยังไง

ฉันสมัครได้เดี๋ยวเดียวก็เริ่มเอื่อย

สมองเมื่อยเขียนไม่ออกไม่ถึงไหน

เขียนสองตอนแล้วมีอันต้องเลิกไป

เฟซบุ๊คไงได้เล่นแล้วมันเพลินจริง

เมื่อไม่เขียนมันก็เลยไม่ลื่นไหล

เดินไม่ไปคล้ายผีอำหรือผีสิง

หรือเพราะคิดมากไปดูไม่จริง

คิดทุกสิ่งเลยไม่เริ่มซักกะที

ต่อไปนี้จะเน้นการกระดิกนิ้ว

จิ้มคีย์บอร์ดอย่างชิวๆไม่รีบหนี

คิดยังไงพิมพ์หยั่งงั้นไปทันที

วิตามินบี12ต้อง'บาวเเดง

อ๊ะนั้นไงมันมาแล้วเจ้าความรั่ว

มั่วก็มั่วตามสไตล์เล่นแผลงแผลง

มันอาจดูไร้สาระอย่างรุนแรง

ก็ช่างแมงมันประไรใครห้ามตู

ถึงอย่างไรก็ไม่อยากใช้คำหยาบ

แม้มีบ้างไม่สุภาพไม่รื่นหู

อย่างมากก็ วะ,เว่ย,หรือมึง,กู

เพียงแค่นี้คนดูคงไม่ว่ากัน

ณ ตอนนี้เลยเวลามามากแล้ว

วันเกิดเราผ่านไปแล้วอย่างน่าขัน

นึกแล้วเชียวว่าตูคงแต่งไม่ทัน

อยากโชว์เมพนักเป็นไงอ่อนจริงจริง

ได้เวลานับถอยหลังอีกสามบท

แม้จะอดโชว์ความเมพขิงขิง

แต่ที่ทำทำด้วยใจไม่ไหวติง

หากใครถามว่า"ว่างเหรอ"...."ก็เออไง!"

1.เพราะอยากปลดปล่อยความอัดอั้น

2.วันเกิดเหมาะแก่การเริ่มต้นใหม่

3.หากมีคนอ่านคงดีใจ

ถ้าว่างๆมาอ่านใหม่อีกนะเธอ

บทส่งท้ายอยากจะจบให้ดูเท่

ใส่คำคมแบบเก๋ๆโก้เสมอ

อยากจะส่งข้อความไปให้ถึงเธอ

เป้-เสลอ ร้องมาเลย์ฯแล้วเท่จริง